sexta-feira, 8 de outubro de 2010

Hai voces de antano



que furan os valados do tempo
Miña nai conta, que eran tempos de fame
que ata o mar botaba por fóra
eran tempos de troco, millo por peixe
As mulleres do mar subían polo monte
coas patelas de sardiñas nas cabezas
cara o interior da terra
Eran tempos de escaseza
Dicía, que a supervivencia era un milagre
As carencias xermolaban nas brañas
e cancelos ditatoriais pechaban o agro
cartillas de racionamento e cuncas de caldo
pola noite a carón da lareira
Eran tempos de fame
Os amenceres abríanse lentos, moi lentos
Ela fala
daqueles medos apegados nos miolos
en proceso de adaptación
das terroríficas lembranzas dos vellos
Silencio, calade!
Ela pensa
A morte é unha dura visión
que fomenta pantasmas cando hai lúa chea
Como poden durmir en paz
os paseantes axustizados na Caeira
Ela cala, mais reflexiona
que as voces de antano
furan os valados do tempo
As carencias xermolaban nas brañas
e os amenceres abríanse lentos, moi lentos



Licença Creative Commons

quinta-feira, 30 de setembro de 2010

O sabor da pel

segue impregnado nos labios
Notas dunha música coñecida acaricia recunchos
e acenden as primeiras luces no regazo dos suspiros
os salaios arrolan amenceres, nas húmidas superficies
da paixón
Ávidas linguas percorren camiños nos corpos trémulos
sen outra intención, que agardar a inevitábel travesía
das extensións
elas asumen a inminente submisión dos sentidos
instalados nas marxes duns ollos que agroman
nunha inmediata loucura de espidos desexos
e prosegue no acompasado ritmo dun poema
tatuado coa acesa boca sobre un amado corpo
perpetuado na festividade da deidade
que proclama un ceo na proximidade do cráter

Sospeito que non existen exilios que aforquen
a memoria dun abrazo


Licença Creative Commons

terça-feira, 21 de setembro de 2010

A face verde dun bufo aburrido, inmóbil





pernocta nas meniñas dun paporroibo
suicidado na fría transparencia
do vidro dunha xanela
24.000 lesmas negras
invaden
espazos de humidade intensa
Períodos de transición agardan
no outro lado da porta
onde os enigmas amoréanse
baixo as pegadas do incerto
Nostálxicas diapositivas
evocan memorias que rabuñan as gorxas
e a mudez forma cadaleitos de soños
Han bater as curuxas na durame
que te transita de PEDRA
Seino, hai un prognóstico de derrota
pendurado no teito


Licença Creative Commons

segunda-feira, 6 de setembro de 2010

Extingo dunha incisión perfecta


a verba que se abate como unha sombra
............................................no pensamento
e observo como unha acaecida demencia
afoga no interior dun líquido amniótico
Neste caso o concepto é unha liña
.................................perpendicular
apegada na base do subconsciente
Non sei canto, mais este naufraxio
foi cómplice da alienación
E coido que ás veces é preciso
engancharse, gabear na aparente
tranquilidade estupefaciente
Este poema pertence ao poemario "Aínda son unha amante inconsútil"
3º Premio no 1º Certame de poesía “Eduardo Chao”
Vigo, 2006







Licença Creative Commons

terça-feira, 24 de agosto de 2010

Hai días que semellan séculos


nos que dolorosas estrías marcan
........................ ...........superficies
nos esgotados corpos
que son mapas opacos
..............coma se fosen
rasquizos dunha ditadura
que se resiste a morrer

Hai unha cicatriz interna
que supura delatadas
............desconformidades
desángrase burbullantes
queixumes que son enmudecidos
........................................sen razón

Hai cousas que non cambian
O tempo non repara
nas acochadas bágoas
................nin nos ollos
que miran as xanelas abertas
coa ilusión erosionada
polos francotiradores
ghichos de coidados risos
.............que mallan miolos
con descricións de empregados
.........................de ciencia ficción
E ti, no medio
onde a crise é unha canción
...............................de negros
entoada nos campos de algodón
......................................do asfalto



Licença Creative Commons

sábado, 14 de agosto de 2010

Ás veces temo a metamorfose

.O brillo da moeda que nos arrastra ao presunto
dominio dun fillo de puta por un miserento
..............................................................salario
Hoxe tócame dobre representación, os espectadores
...................................................agardan ocorrencias
O mañá oscila entre preguiza e desgana
Renxe un espertador na mente coma
.................................................un mazo
Almanaques pirómanos de soños
delinean maioritariamente de negro os días
É tarde
Os semáforos sábeno e foden
cambiando o verde permisible
por un vermello que paraliza
Toca a campá, xa é hora, outra vez a contenda de
.....................................................puntualidades e
.................................................................atrasos
da diaria xornada de perfecta proletaria
........................De cancelados dereitos e
.............................unha morea de obrigas
Mañá acadarás o teu premio
Subir ao ceo dos idiotas
Pero esta certeza non é suficiente
............................A fe perde adictos
As promesas trócanse en contos de fadas
e levas un corvo no bico



Licença Creative Commons

This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.

sexta-feira, 6 de agosto de 2010

Os contidos dos contos

son contraproducentes
Superan os límites permitidos pola lei
Cada día as inspeccións cometen deliberadas
infraccións
É preciso anular todas as normas
Escapar de confesionarios absurdos
Descolgarse de eivas que infecten o pensamento
Liberarse do compromiso de aturar máscaras
que ás veces impiden ver a nítida falsidade dos
afectos
Hai ocasións nas que observo e cavilo
na sobredose de lerias
Na ficción indocumentada que se nos vende
Non obstante
un solo resoa na escuridade
prendido no acorde dun alfinete
Talvez dea coa nota, aínda que pareza lonxincua
e abrace a razón das ideas no neboeiro reflexo
dun ollo de vidro



Licença Creative Commons