POEMA ONÍRICO

Morren sós na rúa

Quizais esqueceron as avenidas percorridas
ao longo do tempo
e fican sós, nos escuros corredores do illamento
As secuencias sotérranse nesta necrópole
que habita nos internos ocos da pedra, pedra núa
cando xea, posúe na face agónica a friaxe da morte
onde non parece existir un destino inmediato
Semella que parou o tempo
e o son dun Nocturno incorpórase
nas lousas asolagadas das beirarrúas
Hai uns zapatos baldeiros na rúa
e morren sós, desposuídos de identidade
rotos, no abandono

This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.

Lárido de patas molladas

Está na auga, motu proprio
coma un bivalvo poseso, atraido polo salitre
embebido, illado na extensa liña
aberta, sen pontes, sen barreiras
ficou varado, hipnótico
sine die
As cunchas ábrense nun lento agoniar
e tínxese o ceo de gris
mentres uns ollos puerís
abranguen a ampla praia
e camiñan sen máis...

This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.

Pequeno alado no chan

Só na beirarrúa, baixo a choiva

Pequeno alado no chan, vagaroso

entre orfas cabichas

Os ecos furan os lousados

Cavidades irregulares, regos na cidade fría

Pingueiras obtusas pétanlles nos peteiros

e transmiten augacentas linguaxes

no formigón xearento, gris

Agarda, alugado no recuncho pétreo

nas escaleiras que dan á vella estación...

Permanece alí e descobre que hai mananciais

que proxectan curtas de cloróticos alíferos

quedos, anónimos viandantes

Onde os ecos furan lousados

e transmiten húmidas linguaxes

no formigón xeado, gris...

This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.

SIMBIOSE

...

.

....

....................Xace receptiva, baixo a auscultación
voluptuosa dos abázcaros
que chuchan coa fame insaciábel
........................................duns amantes

Polipétalo asediado, abeirado
nas horas solleiras deste agosto
...........................que arrecende a xarope
É acometido ás apalpadelas
polo adicto himenóptero
..................................Cúbreo

De certo
existe unha aleuta danza
que percorre a policromada horta
e acada unha rotunda simbiose

Eu, transeúnte ocasional
......................ólloa tras o valado

This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.

Se cadra, son pequena de máis

Semello unha parasita
alugada na parte externa dos folículos
...........................................do seu cabelo
apreixada fortemente e chuchando nel
coma unha carracha teimuda
que permanece inamovíbel
na prezada extensión que a alimenta
succiónoo, igual que o vexetal
absorbe a humidade que lle dá a vida
Enriba súa, síntome unha insaciábel
..............................................chuchona
que adoita pendurarse das súas partes
e aferrarse coma un arácnido parapléxico
incapacitado para saír do microclima
que descubriu no medio das nádegas quentes
Debruzada, permanezo enriba do seu peito
Abrango un mundo de sensacións
e celebro a danza espasmódica dos orgasmos
na lene superficie do meu hospedador
Se cadra, son pequena de máis
e parasito con total impunidade
.....................................no copyright
tatuado entre os seus cadrís
mergúllome cara o fondo
e acomódome coma gasterópodo
adherido aos rochedos do litoral
fumego coma chama acesa
e fico sen cabeza, coa certeza
de ser sexo aberto, á espera...
A lentura posúeme
trócame nunha lagoa
cando me tombo na auga salgada
.........................................do seu pube
Estouro como un foguete en día de festa
ao ritmo que marcan os seus dedos
..............................................na miña pelve
No aquelarre, son cascuda Sherezade
e entrégome obsesa bailando en coiro
.................................a danza dos sete veos
Chimpando, ás apalpadelas polo seu embigo espido
que bambea igual que un vimbio
no solpor que nos ispe de temores
e aprendo a comprendelo
enleada na súa lingua de amorodo
Aproximadamente son 50000 lambetadas
as que se rexistran na epiderme
.....................................50000 degoiros
expresados na longametraxe do seu corpo
Os debuxos multiformes
invaden este territorio de meu e
.................................................avanzo
como un rexemento de formigas
..................................facéndolle cóxegas
Conexa á miña lingua hai unha boca
..............................................mollada
que agarda enchouparse en min

Se cadra, sometereime
.................pois convénme

Este poema acadou o segundo premio no XXIII Certame de Poesía " Feliciano Rolán". Convocado pola Agrupación Cultural Guardesa ( A Guarda, agosto 2009 ).

This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.

Intúense faces

Unha difusa formación de sombras
aparece nun abafado vidro
Liñas brancas superpostas
delimitan espazos na supostamente
existente, imaxinábel ventá

Poderían ter ollos cor mel
Poderían posuír unha identidade
e ás veces, fincar os pés no chan
coma ti, coma min...

Mais neste momento son inamovíbeis
acubilladas siluetas, esbozadas nunha tea de liño

Non obstante, cando pecho os ollos
acho que hai un café con moito azucre
pendurado no anteroposterior das miñas meniñas

This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.