A luz volveuse opaca

polo tanto decidín viaxar na

nocturnidade

aliñarme axexante tralos vencidos

vaites, é estraño, aínda son unha amante

inconsútil

De súpeto as xanelas visten enreixados

e evocan tempos malditos

Eu tento argallar un número indefinido de

metáforas

para que non me invada a invernía da incerteza

Se existe un oco onde agochar os medos

Primeiro déixame sentir a calor dos teus beizos




This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.

Aínda son unha amante inconsútil

Os zapatos de taco alto apertan moito

así a todo, axusto aínda máis

os meus pés de moneca e pego un

pincho

os brincos deixan pegadas nos instantes

que xorden intempestivos

As tépedas néboas dormen

no colo da chambra de veludo azul




This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.

HOMÍNIDO TECNOLÓXICO

http://filo-cafes.blogspot.com/2011/04/filo-cafe-informeria-contributos.html

http://www.youtube.com/watch?v=jKlR8Sp2jRU

A Uxío Novoneyra

Alí, na casa de pedra queda a palabra
e unha xanela fica aberta cara a alba
Non hai baleiros
nos espazos que acollen
a lene fraxilidade dos alados
que moran naqueles eidos
Abro a páxina 97 e leo no graffiti
un pensamento
que transportan nos bicos os paxaros
“A MORTE NON É CERTO!”...
Mais, intúo que hai un laio
a cabalo entre o Courel e Compostela
E sei
que cada sitio ten o seu camiño
e que vai máis aló
A néboa non pecha as pegadas
que se debuxan por entre os bidueiros
Coido que aínda estás aí
camiño da Veneira
xuntando palabras e dicíndoas
en clave de versos
Seino


Intúo que existe un laio
a cabalo entre o Courel e Compostela




This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.

Nesta noite de sábado

deambulo entre luces de neon...

A cidade fica a escuras

e a barra dun bar poder ser

o acubillo da miña soidade  

Vivo sen vivir en min!

Quizais se me flaxelase, co cinto dun abade
decapitado no transcurso dun reality show

igual, ficaría en éxtase

Se camiñase de xeonllos, cara a ermida

dunha virxe trasnoitada

posibelmente, sentiría a chamada

Sinto que a miña gorxa

posúe unha forte conexión

polo tanto

instalarei unha sonda nasogástrica

e reflectirase no látex

a imaxe da imperfecta humanidade

que vive na incoherencia duns salmos desgastados

Podería bicarlle o cu a un santo

e logo saír levitando, cara un ceo desvirtuado

A perpetuidade semella algo desexado

prototipo da mística felicidade

Quero ser santa!

Quero ser santa!




This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.

Anda, deixa

que refaga as tenras lambetadas

incontrolábeis

Coa avidez da gula incrustada na pel

Coa posesión do que esquece a individualidade

do outro

Coa fixación dunha lapa

Posición sandwich

para posuírmonos

Cunha total liberdade de egoísmos

Anda, faite morador do habitáculo

Lingua nas inguas

Punto de encontro

Punto G

Veña, búscame mediante a conxuntura

que máis seduce e

conduce

á íntima estancia de comuñón contigo

Onde

coma dúas vogais formando ditongo facemos

malabarismos

coa lava quente que provoca incendios

cunha devoción case enfermiza

This work is licensed under a Creative Commons Atribuição-Uso não-comercial-Vedada a criação de obras derivadas 3.0 Unported License.