FOTO-HAIKU

FOTO-HAIKU

Versos no Olimpo

A luz é un traço amarelo

A través dos cristais da janela

a luz é um  traço amarelo  que habita acovilhado

no interior das cóxegas quentes do rescaldo

Fora

a  noite prende no céu a sua negrura intensa

e esvara a humidade nas telhas

levemente

ao  som melancólico de tears in heaven

arranha  a tristura na imagem

dorme nos degraus  de pedra  

flashback

Un flashback  trasládame ás veces

ao silente fotograma

de cor sepia

cor do recordo

Oriéntame cara a memoria máis próxima

fundida nos escenarios abertos

onde o tempo

é parte dun lance

Parte do diálogo

transcrito na superficie das

pedras

nas pegadas que moran

o extenso chan

no que

unha brétema baixa

levita por enriba das follas mortas

soterradas

É  inverno

Érguese un pano

e na escena

aparece un computador nun con

Ao carón

no corazón do monte

unha meisiña medita...

As liñas dos petróglifos do Outeiro do Cribo

envíanme SMS 

Vía e-mail

  

xaneiro 2013 

maio 2013

Poema a Armenteira

Porque fogar

leva insignias de natureza

impresas nas súas contornas

Na face dos muíños da Buraca

que moen fonemas

no expresionismo máis nítido

do lenzo

Acubillados retallos indelébeis

atraen

imantan na pupila as imaxes ilimitadas

da terra

da auga

do Salnés 

Quizais sexa o lirismo inconcluso dos fentos

A cor púrpura dos troques

que baten na memoria fortemente

e envólvente no arrecendo límpido

da xeografía que medra

onde xace o son inesquecíbel

da carballeira

o rumor melodioso do río Armenteira

Inamovíbeis camiños

fíxanse na mente

deseño luminoso que me habita

litografía bela

ancorada

na estrutura nacente dun poema

xaneiro, 2013

maio, 2013

A figueira

A decadencia

tínguelle  as follas de amarelo

e ela

está soa  na noite

a intemperie

na inmensa  humidade

erguida cara un ceo baleiro

negro

de inverno

 ________

A decadência

tinge-lhe as folhas de amarelo

e ela

está sozinha na noite

a intempérie 

na imensa humidade

erguida cara um céu vazio

preto

de inverno