domingo, 27 de julho de 2008

Son pérolas



penduradas dun fío invisíbel
atavío da pedra que gabea
incansábel, que penetra na
profundade da terra

Pérolas
que se precipitan esbagulladas
invariábeis no núcleo
permanentemente custodiado
arrodeado por follas outonais

Son pérolas suicidas
que arrincan unha bágoa
e asumen resignadas a morte
finando, sen máis



Licença Creative Commons

2 comentários:

Cuspedepita disse...

Parabéns, Cruz ! :-))

Cruz Martínez disse...

Moitas grazas por estar aí!!